درخت چنار

درخت چنار

نام فارسی : چنار

نام انگلیسی : Sycamor – plane

نام فرانسه : Platane

 

درختی است پهن برگ و خزان کننده با رشدی عالی به طوریکه تمام یک فضای متوسط را می پوشاند و به ارتفاع تا ۲۵ متر می رسد. برگ ها با پهنک دارای ۵ تا ۷ قطعه دندانه دار زیر برگ و روی رگبرگ ها کرک وجود دارد. میوه ها توپی شکل و پشمالو دارای دنباله ۵ تا ۸ سانتیمتر که در پاییز می رسند.

تنها ایراد این درخت ایجاد گرده است که در رگبرگ های جوان بیشتر بوده و در افراد حساس ایجاد آلرژی می کند ( و حتی افراد غیر حساس نیز در یک نهالستان چنار به سرفه می افتند) بنا بر این در مناطقی که چنین حساسیتی وجود دارد کاشت چنار بی فایده می باشد. و بهتر است بجای آن از صنوبرها استفاده شود. همچنین به علت داشتن ریشه های سطحی در محل کاشت آن باید دقت شود چون در مقابل بادها تند مقاومت کمی از خود نشان می دهد.

 

واریته ها

 

P.orientalis دارای بریدگی های عمیق و کرک در رو و زیر برگ است. درختی با شکوه بزرگ و پر شاخه و برگ و متراکم که تا ارتفاع ۲۰ متر می رسد در اکثر نقاط ایران به ویژه در خیابان ها و معابر عمومی به عنوان درخت سایه افکن و زینتی کاشته شده است.

چنار دیگری به نام چنار لندنی وجود دارد که اصل آن از اروپا است اما متخصصین باغبانی هنوز نتوانسته اند تصمیم بگیرند آیا می توان آن را P.hispanica نامید یا P.aceiflia ارتفاع آن به ۲۵ متر می رسد و دارای برگ های ۵ لبه افرائی شکل و بذر با پوشش توپی شکل است. پوست این درخت صاف است و به صورت قطعات نا منظم از درخت جدا می شود، بطوریکه بعد از جدا شدن کامل پوست، تنه درخت دارای رنگ ابلقی می شود.

 

جا و خاک مناسب

 

در هر نوع خاک مرطوب به خوبی به عمل می آید و در PH قلیایی، در خاکهای لیمونی و مرطوب سازن دارد. (فقط با خاک خشک سازگاری ندارد). همچنین در آفتاب و سایه رشد و نمو می نماید.

 

هرس

 

معمولا نیاز نیست. ولی در صورت لزوم باید در ماه های آبان  تا بهمن انجام شود.

 

تکثیر

 

بهرین روش تکثیر استفاده از قلمه شاخه پاجوش دو سال یا یک ساقه قوی آنست که در دی و بهمن به طول ۳۰ سانتیمتر (سه بند) تهیه و در زیر ماسه حداقل به مدت یک ماه می خوابانند و سپس در اسفند و فروردین در زمین می کارند.

با کاشت بذر نیز تکثیر می شوند اما معمولا مرسوم نیست چون رشد اولیه نهالچه های آن کم است. در صورت عمل کردن بذر را نباید گذاشت تا خشک شوند. بهترین حالت این است که اجازه دهیم بذرها زمستان را به طور کامل در کیسه توپی بذر بر روی درخت بگذرانند. آنها را بعدا در اواخر زمستان می توان انتخاب کرد و در اوایل بهار کاشت بذور را در خاک های سبک، تر و تازه دور تابش خورشید می کارند و گیاه جوان ۳ تا ۴ هفته پس از کاشت ظاهر می شوند. گیاه هان جوان حاوی ۲ برگ کوچک نیمه بیضی شکل بوده که پس از گذشت دو سال از رویش بذر به تندی رشد می نمایند. باید در نظر داشت که پایه های به وجود آمده از بذر معمولا قوی تر از پایه های حاصل از قلمه می باشند. و توصیه می شود هر چند سال یکبار بجای تکثیر قلمه ای از طریق کاشت بذر اقدام به تولید چنار شود چون احتمال می رود اثرات خشک شدن چنار در تابستان و کم مقاوم شدن آن به شرایط آب و هوایی کنونی تهران در اثر ازدیاد هر ساله از طریق قلمه باشد که در طی سالیان دراز ادامه داشته باشد.

 

 

 

درباره نویسنده سایت

پاسخ بدهید

ایمیلتان منتشر نمیشودفیلدهای الزامی علامت دار شده اند *

*

کد امنیتی مقابل را وارد نمایید * Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.

رفتن به بالا