خانه / محیط زیست / محیط طبیعی هم مانند آدمیان زنده است آنرا دریابید
محیط طبیعی هم مانند آدمیان زنده است آنرا دریابید

محیط طبیعی هم مانند آدمیان زنده است آنرا دریابید

عجب زمانه ای شده است. نمی دانم برنامه درستی نداریم یا اینکه برنامه ها را به درستی اجرا نمی کنیم در نتیجه مسایل و مشکلات پیش آمده ای که اگر با هماهنگی و همفکری نهادهای مسئول بررسی شود هیچوقت حالت کلاف سردرگمی را پیدا نمی کند که هریک از سازمانهای مسئول به دنبال سرنخ این کلاف باشند. چندین سال پیش (۸۰ و ۸۱) که سیلابهای مهیب استان گلستان بوقوع پیوست سر و صدای زیادی ایجاد شد چند صباحی سمت و سوی رسانه های دیداری و نوشتاری و مصاحبه ها و گفتگوهای مسئولین به موضوع سیل نشانه رفته بود در آن ایام پروژه ها و طرحهای تحقیقاتی که در مورد سیل پیشنهاد و یا نوشته می شدند بازار گرمی داشتند. پس از چند سال که دوره های خشکسالی پیاپی گستره ایران را در بر گرفت سمت و سوی برنامه ها و حمایت از پروژه هایی که در مورد خشکسالی پیشنهاد می شد رونق گرفته بود و اکنون که دامنه گرد و غبار و ریزگردها تا پایتخت ایران گسترش یافته این موضوع مسئله روز شده است. مراکز اجرایی، آموزشی، تحقیقاتی و پژوهشی و خلاصه یک سر صحبت ها و مصاحبه ها به مسئله ریزگردها ختم می شود.

 

عجب زمانه ای شده است. نمی دانم برنامه درستی نداریم یا اینکه برنامه ها را به درستی اجرا نمی کنیم در نتیجه مسایل و مشکلات پیش آمده ای که اگر با هماهنگی و همفکری نهادهای مسئول بررسی شود هیچوقت حالت کلاف سردرگمی را پیدا نمی کند که هریک از سازمانهای مسئول به دنبال سرنخ این کلاف باشند. چندین سال پیش (۸۰ و ۸۱) که سیلابهای مهیب استان گلستان بوقوع پیوست سر و صدای زیادی ایجاد شد چند صباحی سمت و سوی رسانه های دیداری و نوشتاری و مصاحبه ها و گفتگوهای مسئولین به موضوع سیل نشانه رفته بود در آن ایام پروژه ها و طرحهای تحقیقاتی که در مورد سیل پیشنهاد و یا نوشته می شدند بازار گرمی داشتند. پس از چند سال که دوره های خشکسالی پیاپی گستره ایران را در بر گرفت سمت و سوی برنامه ها و حمایت از پروژه هایی که در مورد خشکسالی پیشنهاد می شد رونق گرفته بود و اکنون که دامنه گرد و غبار و ریزگردها تا پایتخت ایران گسترش یافته این موضوع مسئله روز شده است. مراکز اجرایی، آموزشی، تحقیقاتی و پژوهشی و خلاصه یک سر صحبت ها و مصاحبه ها به مسئله ریزگردها ختم می شود. نگاهی به وضعیت چند دهه گذشته این سرزمین نشان می دهد که مسئله سیل و خشکسالی و گرد و خاک، سالهای سال است که این کشور را تحت تاثیر قرار داده و می دهد نباید تقدم و تاخری برای این پدیده های به ظاهر طبیعی قایل شد چرا که این فجایع انسان ساز کاملا با همدیگر مرتبط هستند و توجه به یکی و غفلت از دیگری فقط کار را مشکلتر می کند. اگر بپذیریم که در اکثر این مشکلات و بلیات طبیعی و غیر طبیعی رد پایی از نابخردیهای انسان دیده می شود پس باید قبول کرد که با مدیریت بهتر و هماهنگی بیشتر می توان بر اغلب این مشکلات فائق آمد و به صراحت باید گفت اگر درک بهتری از موضوع بین مردم و بویژه مسئولان و دست اندرکاران و تصمیم سازان وجود می داشت منابع طبیعی و محیط زیست ما بهتر از این بود که هست. باید به مسئولان محترم گفت تصمیماتی که در مورد جلوگیری از تکرار خطرات سیل استان گلستان در آن زمان گرفته شد به کجا انجامید؟ آیا قرار به تعریض جاده فعلی بود؟ چه تمهیداتی برای مدیریت سرزمین در ایام خشکسالی اندیشیده شد؟ کاهش خطرات ریزگردهای غربی شاید بیشتر به یک تصمیم سیاسی بین کشوری نیاز داشته باشد تا یک کار گسترده کارشناسی. براستی شما که نگران مزاحمت ریزگردهای غربی هستید آیا فکری به حال کانون آینده ریزگردهای نمکی دریاچه ارومیه کرده اید؟ آیا می دانید که خشک شدن دریاچه ارومیه می تواند توده هشت میلیارد تنی نمک و صدها تن مواد سمی و فلزات سنگین را در زمین به جای گذارد که تبعات منفی آن تا شعاع ۱۰۰ کیلومتری دریاچه ارومیه، غیر قابل کنترل خواهد بود؟ چرا باید به توصیه کارشناسان و متخصصین مربوطه که قبل از وقوع واقعه هشدار می دهند گوش نکرد و بعد با تحمیل هزینه های هنگفت تازه اگر امکان پذیر باشد راهکاری برای نجات این عرصه های طبیعی پیدا کرد! در گذشته های دور جمعیت انسانی کمتر بود و به تبع آن، حجم فعالیت هایش نیز آنقدر نبود که منتهی به تخریب غیر قابل برگشت طبیعت شود اما در زمانه حاضر به دلیل افزایش جمعیت و نبود یک برنامه و مدیریت قوی برای حفاظت منابع طبیعی و محیط زیست ، بیشتر دریاچه ها ، رودخانه ها و حتی دریاها تبدیل به زباله دانهای صنعتی و مراکز فاضلاب شده اند، صدها گونه مختلف گیاهی و جانوری محو گردیده اند، فرسایش خاک و بهره برداری بیروبه از زمین و آب بیش از پیش نمایان شده است. جنگل ها و مراتع که در تعدیل آب و هوا و رطوبت خاک نقشی بسزا دارند، قبل از آنکه بتوانند احیا شوند نابود می شوند و متاسفانه انسان در بروز و ظهور این عواقب ناگوار تخریب محیط زیست مقام نخست را دارد چرا که با دست یافتن به ابزارها و تکنولوژیهای پیشرفته، بر محیط زیست و عرصه ای که در آن زندگی می کنیم مسلط تر شده است و از این راه آسیب های جدی به محیط زیست وارد کرده و حتی می توان گفت تعادل محیط زیست را برهم زده است. منظور از ارایه این سطور این نیست که به دلیل تخریبات محیط زیست و منابع طبیعی هیچ توسعه ای در کشور انجام نشود چرا که افزایش جمعیت و  به تبع آن نیازهای انسان امر توسعه را اجتناب ناپذیر می کند ولی در امر توسعه باید به نیازهای اکولوژیک محیط زیست و منابع طبیعی توجه کامل کرد تا توسعه ای پایدار بوجود آید. در نظام اکولوژیک، انسان از محیط پیرامون خود جدا نیست بنا براین نباید انسان را جدا و محیط را جدا فرض کرد، در این نظام انسان به لحاظی جزء طبیعت و به لحاظی صاحب طبیعت است یعنی هم مالک است و هم مملوک، هم نافذ است هم تحت نفوذ، هم دهنده است و هم گیرنده ، هم موثر است و هم تحت تاثیر و خلاصه روابطش پیچیده تر از آن است که بتوان او را جدا از محیط بر نگریست. مسئله اساسی این است که برای ادامه حیات بر سطح زمین باید چنان رفتار کرد که محیطی که حیاتمان بدان وابسته است بر اثر دستکاریهای ما آنچنان ویران نشود که نتواند خود را بازسازد و یا نتوان آن را بازساخت. از طرفی باید گفت خطر ویران سازی محیط تنها از افزایش جمعیت نیست بلکه مدیریت در نحوه بهره برداری ما از محیط است که می تواند آنرا به تعادل یا سیر قهقرایی سوق دهد. فقط این نکته را بدانیم که محیط هم مانند آدمیان زنده است و  در مقابل بهره برداری و مدیریت نادرست ما عکس العمل نشان می دهد.

درباره سید امین خسروی

من سید امین خسروی دانش آموخته مهندسی آبخیزداری از دانشگاه ارومیه هستم و این تارنما رو جهت فراهم آوردن مرجعی برای دانشجویان رشته های منابع طبیعی و محیط زیست و کشاورزی با تاکید بر رشته های مرتع و آبخیزداری و جنگلداری برپاکردم. خوشحال میشم با ارائه نظراتتون و لینک ادرس ما در وبلاگ وسایتتون و ارسال پاورپوینت و تحقیقات کلاسیتون به ایمیل ما ،مارو در هر چه بهتر شدن سایت یاری کنید. ادرس ایمیل سایت: aminkhosravi1471@gmail.com

پاسخ بدهید

ایمیلتان منتشر نمیشودفیلدهای الزامی علامت دار شده اند *

*

کد امنیتی مقابل را وارد نمایید * Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.

رفتن به بالا