خانه / جنگلداری -درخت شناسی / معرفی تخصصی درختان و درختچه های زینتی
معرفی تخصصی درختان و درختچه های زینتی

معرفی تخصصی درختان و درختچه های زینتی

افرای چناری

نام علمی Acer platanoides
خانواده
Aceraceae
رویشگاه : اروپا و غرب اسیا

تاج کروی و متراکم ، شاخه ها بزرگ و گسترده . ارتفاع ۷٫۵ تا ۱۸ متر و قطر تاجپوششی ۶ تا ۱۵ متر است.رشد سریع و سیستم ریشه عمیق .

پوست تنه قهوه ای بسیار تیره (تقریباً سیاه ) و مضرس است .برگها ساده . متقابل ف چند قسکتی با بریدگیهای عمیق و دارای دندانه های تیز میباشد . درازا و پهنای برگ ۷ تا ۱۵ سانتیمتر .
برگها سبز روشن و درخشان .





tafel_009_small
گلها زرد مایل به سبز ، بصورت خوشه ای است و قبل از باز شدن برگها در بهار ظاهر میشود .

Noorse_esdoorn__Acer_platanoides__Norway_maple@img_1885bloem

میوه فندقه V بالدار بطول ۴ تا ۵ سانتیمتر که در تابستان ظاهر و در طول زمستان بر درخت باقی میماند .

در پاییز برگهای زیبای آن منظره باشکوهی را ایجاد میکند و قبل از ریزش به رنگ زرد درخشان در میآید.

pac_sun_fall

بسهولت در هر خاکی در شرایط مساعد و نا مساعد رشد میکند و بنابراین کاربرد وسیع در طراحی باغ دارد .


گرما و سرما را حتی در ارتفاعات تحمل میکند .

در انواع خاکها رشد خوبی دارد ولی بهترین رشد در خاک لومی سبک با زهکش خوب است .مقاوم به خاکهای قلیایی . خشکی را تحمل میکند

زمان هرس زمستان است در نهال جوان شاخه های پایینی حذف میشود و در گیاه بالغ هر ساله هرس و تنک کردن انجام میشود .در غیر این صورت درخت سنگین و شکسته میشود .

به تغذیه خاصی احتیاج ندارد .

آفت این گیاه شته است که برای پیشگیری هر بهار و پاییز با مالاتیون سمپاشی شود .در صورت بروز مجدد آفت سمپاشی تکرار گردد.

توسکا

جنس توسکا (Alnus): جنس توسکا به تیره غان ( Betulaceae) تعلق دارد. ازاین تیره می توان به دو جنس غان(Betula) وتوسکا (Alnus) اشاره کرد.

ویژگی های گیاهشناسی تیره غان :

این تیره دارای درختان تک پایه است که درمناطق معتدل وسرد نیمکرده شمالی انتشار دارد بندرت برخی ازگونه های یکی ازجنس های آن مانند جنس توسکا درآرژانتین می روید . برگهای درختان این تیره ساده ، منفرد ، دارای گوشوارک زوداافت وگل های آنها تک جنس ودرگروههای ۲، ۳ گرزنی درکنار هم قرارگرفته اند. ومجموعه هائی به صورت سنبله های دم گربه ای به وجود می آورند . گل نر، دارای ۲ تا ۴ کاسبرگ ، ۲تا ۴ پرچم وگل های ماده فاقد پوشش با تخمدان زیرین ، دو برچه ای بادوخانه ناقص وفقط دارای یک تخمک تک پوششی است که پس ازرسیدن یک فندقه را تشکیل می دهد.

ویژگیهای گیاهشناسی جنس توسکا (Alnus)

درختان توسکا ازدرختان سریع الرشد جنگل های مرطوب شمال است وگل آذین آنها دراواخر زمستان قبل ازبازشدن برگ شکفته می شود. این درختان بیش ازصد سال عمر نمی کند ومنتهای رشد آنها تا ۵۰ سالگی است . جوانه های این درختان پایک داراست وازاین جهت ازسایردرختان جنگلی متمایزند، دانه های آنها کوجک ، بالدار، چند ضلعی وبهرنگ قهوه ای مایل به سرخی است . درختان توسکا اگر به طور منفرد وتک برویند در۱۵-۲۰ سالگی بارور می شوند ولی درجنگل های انبوهن از۳۵ سالکی بارور می شوند. توسکا درایران دارای دو گونه ایست که درجنگل های خزرمی رویند وهردو آنها دارای نامهای محلی واحدی است وعبارتست از: توسر( درگیلان ) ، سیاه توسه ، وسفید توسه ( درلاهیجان ) توسکا ( درمازندران وگرگان ) ، رزدار ( درآستارا وطوالش ) بطوریکه دیده می شود غالب نام ها ازواژه توسکا مشتق شده است ووجه تسمیه آنرا به واسطه شباهت میوه های آن به توت کال می دانند درختان این جنس درهمه خاکها بجزخاک های گچی رشد می کنند ولی درمناطق مرطوب رشد بهتری دارند. درجریان عادی هرس انجام نمی گیرد . چوب های سخت آن درزمستان بریده می شوند وبذرآنها راهنگامی که رسیده اند می کارند. این جنس دارای دوگونه مهم توسکای قشلاقی وییلاقی می باشد.

860AlnusGlutinosaImperial

الف : گونه توسکای قشلاقی Alnus glutinosa

906alnglulaciniata50

ویژگی های گیاهشناسی:

برگهای این درخت پهن وزبر وقاعده پهنک آن گوشه دار است . وتقریبا برگهای آن گرد یا تخم مرغی وابعاد آن ۱۰-۵ * ۷-۳ سانتیمتر وپایک آن دارای سه سانتیمتر طول است ودارای مخروط چوبی وبزرگ می باشد چسبناک بودن جوانه ها ومخصوصا شکل برگ وقاعده گوه ای آن ، درخت توسکای قشلاقی راازگونه دیگر مشخص می سازدازمشخصات آن این است که پهنک برگ درقسمت آزاد خود ، به طور قرینه دردو طرف رگبرگ اصلی ، فرورفتگی محسوس دارد وبه علاوه درقسمت قاعده ، عاری ازدندانه است. شاتوه های نروماده این درخت ، هردو درپائیز ظاهرمی شودوگل های سبز یا سبز مایل به قرمز آنها ، قبل از ظاهرشدن برگ یعنی دراواخر زمستان شکفته می شود ومیوه های آن دارای دو بال خشن وخیلی باریک است .

رویشگاهها وخاستگاه :
این درخت بومی اروپا وآسیای شمالی است وواریته ای ازآن درجلگه های ساحلی دریای خزرمی روید . توسکای قشلاقی درترکیه وقفقاز وطوالش وایران انتشار دارد ودرایران درجلگه های دریای خزر می روید ومی توان گفت اولین درختی است که درساحل دریای خزر ظاهرمی شود وتا ارتفاع ۱۰۰۰ متر درولی آباد بالا می رود. ارتفاع آن درشرایط مساعده ۳۰-۲۵ متر وقطر آن به یک متر می رسد جای رویش این گونه بین رشت ولنگرود ، ولی آباد ، نوشهر، جزیره میان پشته است.

خواص درمانی :
پوست درخت به علت دارابودن تانن ، اثرقابض ومقوی دارد. برای برگ آن نیزاثر معرق ومدرکرم کش وخشکانیدن ترشحات شیرقائل اند. ازجوشانده ۳۰-۴۰ گرم پوست گیاه دریک لیتر آب ، دراستعمال خارج به صورت غرغره یا حمام موضعی جهت رفع درد گلو، آنژین های ساده ، زخم مخاط دهان ، التهاب وافتادگی لثه های دندان وورم مزمن لوزتین استفاده می توان کرد. این جوشانده را به صورت شستشو نیز می توان جهت رفع ترشحات زنانگی به کاربرد. جوشانده برگ درخت نیز به صورت حمام موضعی جهت رفع دردهای عصبی به کار می رود. پوست درخت را جهت مصارف درمانی باید دراوائل اسفند ماه ازدرخت جدا کرد.
اهمیت اقتصادی :
پوست وچوب آن دارای تانن ویک ماده رنگی قرمز است که به مصادف رنگرزی ودباغی می رسد. ب) توسکای ییلاقی Alnus subcordata

757alnus_spaethii

ویژگی های گیاهشناسی :
شکل برگ های این درخت کشیده ، درانتها تیز ولی درقاعده قطبی شکل است وبه آسانی ازگونه قبلی تشخیص داده می شود. دانه آن تخم مرغی پهن با بال باریک است. شاخه های جوان وپشت بگر ودم بگر این درخت دارای کرکهای مخملی است وبذرآن سبک وبالداراست .

خاستگاه ورویشگاهها :
این درخت بومی اروپا وخاورمیانه است ودراغلب جنگل های شمال ایران وجنگل های خزر درنقاط مرطوب وقعر دره ها وجود دارد وازقسمت های ساحلی وجلگه تا ارتفاع ۲۰۰۰ متر بالا می رود. بیشتر درحاشیه دره ها ورودخانه ها، کنار چشمه های دائمی آب ، برکه های طبیعی وجنگل های مه گیر راش دیده می شود. رویشگاه این درختان عبارتند از : طالش ، بندرگز ، جنگل های رشت ، گرگان ، زیارت ، هشتپر، خلخال ، نوشهر ، پائین بند، غالب جنگل های شمال ایران وچالوس
استفاده درمنابع طبیعی:
ریشه توسکا دارای برجستگی های صورتی رنگی است که محل تجمع واتصال قارچ Frankia alni ازآتینومایست ها با ریشه است که این همزیستی دراصلاح وافزایش ذخیره مواد غذائی وتثبیت ازت خاک بسیار موثراست.
نقش توسکا به عنوان گونه پیشاهنگ وپرستار دراحیاء‌جنگل های مخروبه :
توسکای ییلاقی ، پلت ، ون ، خرمندی وملج ازمعروفترین گونه های درختی شباهنگ بادامننه بردباری گسترده درتحمل شرابط رویشگاهی جنگل های شمال ایران می باشند. توسکای ییلاقی وگونه های پیشرو نام برده به علت نیاز اکولوژیک خود ، درگروههای کوچک با نظم مکانی وزمانی ، به صورت یک نظام اکولوژیک نابالغ ومنقطع دررسیدن اجتماعات به یک نظام بالغ وپایدار، دراحیای مجدد اکوسیستم های مختلف تخریب یافته جنگل های شمال نقش بسیار باارزشی دارند.ازطرفی درراشستان ها توسکای ییلاقی درمقایسه با سایرگونه های پیشگام رشد خود را تا اواخر پائیز ادامه می دهد. درطی این زمان بذور راش چون قبلا درمحل پراکنده شده اند درزیرپوشش انبوه توسکای ییلاقی ودرپناه آن جوانه زده وتحت حمایت آنها رشد می کنند ودراین مرحله توسکای ییلاقی به عنوان یک درخت پرستار نقش مهمی ایفا می نماید علاوه برموارد فوق الذکر ، توسکا درتثبیت ازت وافزایش حاصلخیزی خاک ودرپایداری وتثبیت خاک کناررودخانه نیز بسیار حائز اهمیت می باشد. وازطرفی تک پایه های توسکا دارای تنه ای مستقیم ، بدون خمیدگی وبا کمترین درصد شاخه دوانی برروی تنه است که این خاصیت ازنظرتکنولوژی چوب بسیار مهم است. درمنابع موجود دو گجونه دیگر به چشم می خورد که عبارتند از : Alnus orientalis که ازخصوصیات آن دمبرگ دراز ومیوه فاقد بال ذکر شده است وبه نظرمی رسد زیرگونه یا واریته ای از Alnus subcordata باید به شمار آید . ودیگری Alnus cordifolia که با توجه به صفات مذکور درمنابع موجود نمی تواند گونه قابل قبولی شناخته شود.

اهمیت اقتصادی :
چوب توسکا ارزش صنعتی فراوان دارد وازآن درساختن در، پنجره ، مبل واثاث خانه استفاده می نمایند.افرای سیاه یا افرای زبان گنجشک

Acer negundo
Aceraceae
موطن: شرق و مرکز آمریکای شمالی

acer_negundo_kellys_gold_small_03

کاربرد آن در فضای سبز: پوشانندگی ، کنترل فرسایش خاک ،نتیجه فوری بدلیل رشد سریع است.
کم عمر ، رشد سریع ، مقاومت به خشکی ،کم نیاز به آب
ارتفاع : ۱۵ تا ۲۰ متر
قطر تاج پوششی :۲۰ تا ۳۰ متر
پوست تنه قهوه ای مایل به خاکستری و نازک با ترکه های توری شکل .
رنگ برگها سبز کدر که در پاییز به رنگ زرد درمیاید .
گل
کوچک و سبز رنگ ، ارزش زینتی ندارد .میله پرچم طویل و قرمز آن در اوایل فروردین ظاهر شده و تاج درخت به رنگ قرمز دیده میشود .
میوه فندقه بالدار دوتایی بطول ۴ تا ۵ سانتیمتر به شکل V بالدار بصورت خوشه های آویزان در تابستان ظاهر شده و در زمستان بر روی شاخه میماند

سیستم ریشه عمیق
گرما و سرما را حتی در ارتفاعات بالا و آب و هوای خشک و نیمه خشک را تحمل میکند .در نواحی مرطوب شکننده و ناموزون میشود .
به تابش نور خورشید مقاوم ،ولی باید از جریان شدید باد محافظت شود .

هرگز درخت را پس از شروع فصل رشد در بهار هرس نکنیدچون شیره ی گیاهی در محل زخم بیرون میریزد

هرس در اواسط تا اواخر زمستان

آبیاری بسته به شرایط فصل و محیط متغیر ، اما بطور کلی ماهی یکبار انجام گیرد.
از آفات آن شته است که برای مبارزه از حشره کشهای تماسی استفاده میگردد . نیکوتین، لیندن یا مالاتیون.
نوعی گال هم موجب پژمردگی گل و شاخه ها و در نهایت مرگ درخت میشود که درمانی برای آن وجود ندارد .بهتر است درصورت مشاهده درخت را قطع کرده ، خاک بستر را با محلول بوردو ، ضدعفونی کرد .افرای برگ پنجه ای – افرای ژاپنی

نام علمی : Acer palmatum

خانواده : Aceraceae

موطن: ژاپن ، کره

کاربرد: تک درخت در چمن ، مجاورت جویبار و پاسیو و گلدان .

درختی کوچک .شاخه های موزون ، شکیل ،پوست تنه قهوه ای مایل به خاکستری. برگها سبز روشن با بریدگیهای عمیق ، ظریف و کوچک که قبل از ریزش در پاییز به رنگ قرمز تند در می آید .واریته های گوناگون دارد . برخی دارای برگهای نخ مانند با بریدگیهای عمیق و گروهی برگهای زرد تا برنزی ، سرخ تا بنفش دارند .



Acer palmatum Orange Dream

ارتفاع : ۳ تا ۷ متر

قطر تاج پوششی : ۲٫۵ تا ۹متر

میوه ها فندقه بالدار به شکل V بطول ۲ سانتیمتر ، در تابستان ظاهر و در طول زمستان روی شاخه باقی میماند .

سیستم ریشه : سطحی ولی فاقد ریشه های تهاجمی

آب و هوا : گرما را حتی در ارتفاعات بالا تحمل میکند ولی باید از تابش مستقیم نور خورشید و باد محفوظ داشت. مکان نیم سایه و محفوظ از باد .

خاک : لومی مرطوب با زهکش خوب که مقدار زیادی هوموس به آن اضافه شده باشد .

زمان هرس : زمستان .هرس فرم یا فرم طبیعی خود را حفظ کند

آبیاری : به رطوبت زیاد احتیاج دارد و خشکی اصلاً نمی پذیرد .

آفات و بیماریها : شته . در صورت نیاز از حشره کشهای تماسی فسفره نظیر مالاتیون به میزان یک در هزار استفاده گردد .

بیماریهای قارچی هم سبب پژمردگی برگها و در نهایت خشک شدن درخت میشود که درخت آلوده باید قطع گردد و سوزانده شود و بستر کشت را با محلول بوردو ضد عفونی کرد .

سه رنگنام علمی : Photinia sppنام تیره : Rosaceae

نام انگلیسی : Christmas Berry

Photinia x fraseri Red Robin

نام علمی سه رنگ از لغت یونانی Photieinos به معنای درخشان اقتباس و بعلت براق بودن برگهای آن به این نام مرسوم شده است. این درخت بومی چین بوده ودارای حدود ۶۰ گونه است، گاهی بواسطه شباهتی که با درخت جل دارد با آن اشتباه می‌شود.شامل درختان و درختچه‌های همیشه سبز یا خزان شونده ایست که براحتی رشد می‌کنند. برگها ساده و بطور متناوب و برنگ سبز تیره می باشند. گلها کوچک و سفید رنگ هستند که در بهار ظاهر می‌شوند. اغلب گونه‌های این جنس میوه‌های کوچک قرمز یا سیاه زینتی دارند که در پاییز و زمستان تولید می‌شوند.

 

نیازها :
این گیاه مقاوم به سرمای شدید است ولی باید از بادهای سرد قوی و یخبندان طولانی محافظت شود. رشد متوسط داشته و نیاز به آفتاب یا کمی سایه، خاک گرم ولی نه زیاد سنگین و زهکشی شده و آبیاری مرتب و متوسط دارد. گونه‌های همیشه سبز آن در خاکهای گچی رشد خوبی دارند ولی گونه‌های خزان پذیر آن به خاک خنثی یا اسیدی نیاز دارند.

روش تکثیر :

ـ کاشت بذر در فصل بهار و در شاسی سرد (گونه های خزان دار را می‌توان در پاییز کاشت)
ـ تهیه قلمه نیمه خشبی در اوایل تابستان از گونه‌های همیشه سبز و خزان پذیر
ـ تهیه قلمه خشبی در پاییز از گونه‌های خزان پذیر
ـ پیوند بر روی پایه‌های درخت به در بهار

هرس :

این گیاه نیاز به هرس خاصی ندارد. فقط شاخه های اضافی در طول دوره رشد حذف می‌‌شود تا فرم زیبای آن حفظ شود.

fotinia

معرفی گونه‌ها :

سه رنگ چینی ( P.serrulata (Chiness Photinia

درخت یا درختچه همیشه سبز است که تا ارتفاع ۱۰ متر و گستردگی ۴ متر رشد می‌کند. موطن اصلی آن چین است. برگهای بیضی شکل جوان آن قرمز و شفاف بوده و پس از رشد کامل سبز تیره می‌گردند. گلهای کوچک سفید آن از اواسط یا اواخر بهار تا اواسط تابستان ظاهر می شوند و میوه‌های قرمز رنگ تولید می‌کنند.

P.villosaدرختی کوچک و یا درختچه‌ای خزان پذیر است که تا ارتفاع ۵ متر و گستردگی ۳ متر رشد می‌کند. موطن اصلی آن ژاپن، چین و کره است. برگهای جوان آن برنزی بوده و سپس سبز تیره می‌شوند و در فصل پاییز به قرمز ـ نارنجی تغییر رنگ می‌دهند. گلهای سفید در اواسط بهار ظاهر شده و میوه‌های قرمز رنگ تولید می‌کنند. این گونه‌ خاک اسیدی را ترجیح می‌دهد.

سه رنگ ژاپنی (P . glabra (Japanese photinia

درختچه‌ای است همیشه سبز که تا ارتفاع ۱۰ متر و گستردگی ۴ متر رشد می‌کند. برگهای تخم مرغی شکل آن حدود ۷ سانتی‌متر طول دارند. برگهای جوان آن برنزی بوده و سپس سبز تیره می‌شوند. گلهای سفید و معطر آن از اواخر فصل بهار ظاهر می‌شوند ومیوه‌های قرمز تولید شده در نهایت سیاه رنگ می‌گردند. موطن اصلی آن ژاپن است.

P. Fraseri (Fraser Photinia

درختچه‌ای است همیشه سبز و مقاوم به سرما ( تا ۱۸ ـ درجه سانتی‌گراد) که تا ارتفاع ۵ متر رشد می‌کند. برگهای بیضی شکل جوان آن برنزی و بطول ۱۲ سانتی‌متر هستند، سپس سبز تیره می‌گردند. گلهای سفید آن در بهار ظاهر می‌شوند.

P. arbutifolia (California toyon   

درختی همیشه سبز است گاهی تا ارتفاع ۱۰ متر رشد می‌کند. برگهای دوکی شکل، سفت و چرم مانند آن ۵ تا ۱۰ سانتی‌متر طول دارند. گلهای سفید آن در بهار ظاهر می‌شوند و میوه‌های قرمز براق تولید می‌کنند.

P. beauverdiana

درختچه‌ای خزان پذیر است که تا ارتفاع ۹ متر رشد می‌کند، برگهای بیضی شکل آن حدود ۱۳ ـ ۵ سانتی‌متر طول دارند. گلهای سفید آن در بهار ظاهر شده و میوه‌های قرمز تولید می‌کنند که بعد سیاه رنگ می‌شوند.موطن اصلی آن ژاپن است.

 

کاربرد :

این گیاه به دلیل جذابیت پوشش برگی (بخصوص گونه‌های همیشه سبز) و همچنین میوه‌های زیبا از ارزش بسیاری برخوردار است. با تغییر رنگ برگها از قرمز به سبز و نارنجی و زرد زیبایی خاصی به محیط عرضه می‌کند. از این درخت بیشتر به صورت تک درخت برای تزیین پارکها استفاده می‌شود.

توت:

یک درخت قدیمی و یا تاریخی در اکثر کشورهای جهان که معمولا در هر کشوری دارای قدمت بیش از دویست ، سیصد سال است. دارای پوست زرد نارنجی بوده که از مشخصه‌های جالب آن در زمستان است (بیشتر در مورد درختان نهال و جوان). درختی است مقاوم و کم نیاز که در اکثر مناطق و آب و هوا رشد می‌نماید و حتی می‌تواند به ارتفاع تا ۲۵ متر نیز برسد. بعضی از درختان توت فقط گلهای نر تولید نموده و بنابراین میوه نمی‌آورند. این نوع درختان به عنوان یک درخت زینتی سایه‌دار بسیار مناسب هستند.

تصویر

مشخصات گیاهشناسی

توت یکی از گیاهان دو لپه است. توت در گیاه شناسی معمول‌ترین گونه میوه گوشتدار یک تکه محسوب می‌شود که در آن تمام دیواره تخمدان درون یک پیرابر خوراکی به عمل می‌آید. تخمدان همیشه در قسمت زیرین گلها که دارای یک یا چند برچه درون یک پوشش نازک می‌باشند قرار دارند و دارای قسمتهای داخلی گوشتداری هستند.دانه ها درون گوشت مشترک یک تخمدان یک یا چند برچه‌ای محصور شده‌اند.

واریته‌ها

Morus.nigra دارای برگهای بزرگ و قلبی شکل که در خرداد و تیر تا شهریور میوه‌های تمشک مانند آن می‌رسند، که می‌توان به صورت تازه و یا برای ساخت مربا از میوه‌های آن استفاده نمود. این میوه‌ها معمولا تا سن درخت به چهار یا پنج سالگی نرسیده باشد ظاهر نمی‌شوند. واریته دیگر Morus.alba یا توت سفید است که اصل آن از چین بوده و به ارتفاع ۲۰ – ۱۸ متر می‌رسد و در همه جا می‌توان آن را یافت و در مقابل نوسان درجه حرارت مقاوم است که در هوای گرم و خشک سازگاری بیشتر نشان می‌دهد و در مقابل سرما و کم آبی نیز مقاوم است. واریته توت مجنون نیز وجود دار که در جوانی زیباست ولی با گذشت سن از فرم می‌افتد و شاخه‌های زیرین خشک می‌شوند.
تصویر

جا و خاک مناسب

در هر نوع خاک ، در آفتاب یا سایه روشن به عمل می‌آید و چون سیستم ریشه سطحی و عمیق دارند لذا خاکهای عمیق و قوی و آهکی را ترجیح می‌دهد.

هرس

تا آنجا که امکان دارد هرس نکنید، مگر لازم باشد. در زمستان می‌توان شاخه‌های مرده را خارج نمود.

تکثیر

بذر از فروردین تا خرداد ماه بطور سطحی کاشته می‌شود و سپس آن را توسط شن‌کش با خاک مخلوط می‌کنند. (بهتر است قبلا میوه کامل را با ماسه بکوبید) بر روی آنها در شهریور می‌توان انواع مجنون ، توت سیاه معمولی و یا شاه توت را پیوند زد که در زمستان سال دوم قابل بهره برداری هستند. در پاییز یا اسفند در فضای بیرون می‌توان قلمه‌های ۳۰ سانتیمتری آن را کاشت. با شاخه خوابانیدن نیز می‌توان اقدام به تکثیر نمود که در شهریور یا بهار انجام می‌شود.

تصویر

استفاده غذایی و دارویی

میوه شیرین و مطبوع توت خوراک انسان و برگ آن خوراک کرم ابریشم است. میوه سفید توت را خشک کرده و این میوه‌های خشک با اینکه شیرین هستند اما برای ابتلایان به بیماری قند ضرری ندارند. میوه توت چه خشک و چه تازه خشکی دماغ را برطرف می‌کند و از دوستان کبد و طحال است. جوشانده پوست ریشه و برگ توت ادرار را زیاد می‌کند و شیره برگهای آن به عنوان تب‌بر و التیام دهنده زخم در گذشته استفاده می‌شد. عصاره برگ توت ضد سم قوی است. قند توت باعث چاقی نمی‌شود.

درخت پر:

نام علمی : Cotinus coggyria

درخت پر از انواع گیاهان زیبا با قابلیت کاشت آسان در فضای آپارتمان است. این گیاه در فصل تابستان گل هایی به رنگ سفید

و زرد می دهد و به محیط خانه جلوه خاصی می بخشد. گل پر در مقابل آب و هوای سرد مقاوم است و می توان آن را در

فضای آپارتمان پرورش داد. برگ ها ساده، متناوب و کامل و به طول ۵-۷ سانتیمتر و پهنای آن ۴-۵ سانتیمتر می باشد.

رنگ برگها سبز درخشان بوده و قبل از ریزش به رنگ نارنجی و قرمز آتشین در می آید.

گلها کوچک مایل به زرد بر روی خوشه های پانیکولی انتهایی منشعب در اردیبهشت و خرداد شکوفا می شوند.

خوشه های میوه دهنده صورتی، به شکل گل آذین های منشعب پر مانند به طول ۱۷-۲۵ سانتیمتر، متشکل از چند دانه و دمگلهای عقیم می باشد. میوه های شفت یک دانه ای بوده که از اواسط پاییز بر درخت باقی مانده و منظری دودی شکل به درخت می دهند.

قبل از کاشت، گلدانی را در اندازه متوسط انتخاب کرده و نهال را از خاک مرطوب و غنی از خاک برگ، هوموس و بارورکننده های آلی پر کنید. نهال را در عمق ۱۵ سانتیمتری خاک بکارید. زهکشی خاک باید بخوبی انجام و آبیاری گیاه بطور منظم صورت گیرد. در هر هفته حداقل سه بار گیاه را آبیاری و دقت کنید قبل از آبیاری مجدد، خاک گلدان مرطوب باشد.


گلدان را در مکانی نورگیر و در مقابل نورمستقیم خورشید قرار دهید. این گیاه سایه را نیز تحمل می کند و در صورت دسترسی نداشتن به نور خورشید، مشکلی ایجاد نخواهد شد. مناسب ترین PH خاک بر رشد بهتر گل پر شش و نیم است. تکثیر گل پر از طریق کاشت بذر و قلمه در فصل تابستان امکان پذیر است.

درختچه گل یخChimonanthus praecox

گلهای زمستانی گرچه در زیبایی فرم و تنوع رنگ با گلهای فصول دیگر قابل مقایسه نیستند ولی معمولا” رایحه مطبوعشان که فضای اطراف
را عطرآگین می کند جبران این کمبود را می نماید .

گل یخ همانگونه که از نامش پیداست یکی از این گلهای زمستانی است که در فصل سرما شکوفه می دهد و در قلب یخ گرمی می آفریند .

این گل خصوصا” برای استفاده گل بریده و تزئین منزل بسیار طرف توجه است .

مشخصات

اصل این گیاه از چین می آید و شامل درختچه های همیشه سبز و یا برگ ریز می شود . از چهار گونه موجود این گیاه تنها c. praecox بطور عمده کاشته می شود . این همان گیاهی است که ما با نام گل یخ آنرا می شناسیم . بلندی این گیاه به سه متر و گسترش آن به ۵/۲ ۳ متر میرسد.

c. praecox درختچه برگ ریز ( سیاه ریشه ) است و شاخه های متعددی دارد که از پای گیاه می رویند . برگهای آن نیزه ای شکل . گلهای فنجانی مانندش بطور تنها و یا جفت در محل اتصال برگ به ساقه ظاهر می شوند . رنگ گلبرگهای خارجی که بلندترند زرد و گلبرگهای کوتاهتر داخلی بنفشند . فصل گل از اواسط آذرماه شروع شده و تا اسفند بطول می انجامد . این گیاه قابلیت تحمل سرما را دارد .


طرز تکثیر

طرز تکثیر این درختچه زیبا و دوست داشتنی بطرق زیر می باشد:

۱- بوسیله بذر بذر رسیده را از درختچه بکنید یا از جائی مطوئن بدست آورید . آنرا اوائل پائیز در گلخانه یا محلی محفوظ در خاکی که از شن و خاکبرگ به نسبت دو و یک آماده کرده اید بکارید . پس از اینکه گیاه سبز و حداقل پنج برگ یا شش برگه شد، آنرا به گلدان دیگری منتقل کرده و بتدریج در هوای آزاد بگذارید . به این ترتیب درختچه ای که کاشته شده در حدود سه یا چهار سال طول میکشد تا به گل بنشیند .

۲ -بوسیله پاجوش – می توان قبل از ظهور گل یعنی در اواسط آبان ماه که هنوز درخت بیدارنشده است از پاجوشهای بزرگ و شاداب آن با احتیاط جدا کرده و در محلی که مورد نیاز است و یا در گلدان کاشت .

-۳ بوسیله قلمه – مطمئن ترین طریقه ازدیاد این درختچه ،تکثیر بوسیله قلمه است .جهت گرفتن بهترین فصل پس از خزان برگها یعنی در ماه آذرو اوائل دی ماه می باشد . برای این منظور شاخه های چوبی و یا نیمه چوبی را جداکرده و به اندازه های ده تا پانزده سانتیمتری قطع کنید و آنرا در گلخانه و یا اتاق در ماسه شسته الک کرده ، قلمه بزنید احتیاج به مواظبت فوق العاده ای ندارد در اواسط اردیبهشت می توان قیمه های گرفته و برگ دار را با احتیاط از ماسه خارج کرده و در گلدان مستقل قرار دهید .

۴ -بوسیله خوابانیدن – ازدیاد این درختچه از طریق خوابانیدن پاجوشها یا شاخه های نیمه چوبی امکان پذیر است .

هرس

این درختچه معمولا” به هرس زیاد احتیاج ندارد مگر آنکه ساقه ها بیش از حد پیرشده باشند. و یا ظاهرا” گیاه شلوغ و نامتناسب باشد . برای هرس و فرم دادن می توان از فروردین ماه ساقه های زیادی و پیر را تا چند سانتیمتری ریشه کوتاه کرد .

آفات و بیماریها

خوشبختانه این درختچه آفت بخصوصی ندارد که باعث از بین رفتن آن شود فقط کم آبی و عوامل فیزیولوژیکی خاک باعث ظهور لکه های قهوه ای روی برگها و یا زردی برگها می شود که با آبیاری منظم و کودپاشی برگها و ساقه این نقیصه نیز برطرف می شود . درختچه خرزهرهنام علمی : NERIUM OLEANDER

خانواده :   APOCYNACEAE  – خرزهره

بومی منطقه : مناطق حوضه مدیترانه و شمال آفریقا (مراکش)، جنوب شرق آسیا و مناطق جنوبی چین

نام های دیگر : OLIWA [Hawaii], Rosa Laurel [Mexico],Calypso, جاروجور، گیش، کیش،ژاله، شبرنگ

خرزهره گیاهی است چند ساله که به صورت بوته ای و یا درختچه می روید. این گیاه که بومی مناطق مدیترانه ای است، به عنوان گیاه زینتی در بسیاری از نقاط دنیا کاشته می شود.


خرزهره در تمام طول سال سبز بوده و دارای رشد سریعی است بطوری که معمولاً هر سال یکبار هرس می شود. برگ های آن سبز تیره با قوامی چرمی و رگبرگ های واضح، باریک، نیزه ای کشیده به طول ۱۰ تا ۲۰ سانتی متر هستند. گلها به رنگ های متنوع و در فصول گرم ظاهر می شوند.

رنگ گلها سفید، صورتی، قرمز و رنگهای حد واسط است. میوه ی گیاه باریک و قلمی است و پوشش غلاف مانند آن حاوی تعداد زیادی دانه با موهای ابریشمی است. این گیاه در بسیاری از مناطق ایران کاشته می شود و در برخی نواحی نیز به صورت خودرو یافت می شود.


خرزهره به صورت درختچه یا درخت کوچک به بلندی ۶ – ۲ متر و گستردگی ۳ – ۱متر است. دارای برگ‌های سبز پررنگ سرنیزه‌ای شکل بوده و گل‌های صورتی، قرمز و یاسفید آن در تابستان ظاهر می‌شوند. رنگ گلها سفید، صورتی، قرمز و رنگ های حد واسط است. میوه ی گیاه باریک و قلمی است و پوشش غلاف مانند آن حاوی تعداد زیادی دانه با موهای ابریشمی است. این گیاه در بسیاری از مناطق ایران کاشته می شود و در برخی نواحی نیز به صورت خودرو یافت می شود.

نگهداری:

– به مکان کاملاً آفتابی و خاک غنی و مرطوب با زهکش خوب نیاز دارد و حداقل دمای قابل تحمل آن ۱۵- درجه سانتی‌گراد است.

– جهت کاشت در نواحی ساحلی و همچنین گرمسیر نیز مناسب است


تکثیر:

تکثیر آن از طریق کاشت بذر در بهار و تهیه قلمه نیمه رسیده ریشه در تابستان امکان‌پذیر است.

توجه:

تمام قسمتهای خرزهره شامل برگ، گل، دانه، ساقه، پوست، ریشه . شیره آن سمی و حاوی گلیکوزیدهای قلبی می باشند. با این حال دانه های گیاه دارای بیشترین غلظت از این گلیکوزیدها بوده و در نتیجه سمی تر هستند به طوری که خوردن چند عدد از آنها می تواند به مرگ افراد منجر شود. پس از خشک شدن سمیت خرزهره حفظ می شود. این گیاه حتی پس از جوشانده شدن نیز همچنان سمی باقی میماند.

همچنین بخار و دود حاصل از سوختن شاخ و برگ گیاه حاوی گلیکوزیدهای کاردیوتوکسیک می باشد. خوردن یک برگ و یا ۸ تا ۱۰ عدد از دانه های خرزهره توسط انسان بالغ میتواند منجر به مرگ شود. مقدار کشنده برگ خرزهره برای گاوها ۵۰ تا ۱۱۰۰، برای تک سُمی ها  ۳۰ و در گوسفند ۱۱۰ میلی گرم برای هر کیلو وزن بدن گزارش شده است.

مسمومیت با خرزهره در انسان به فراوانی اتفاق می افتد و در بعضی از کشورها یکی از علتهای عمده مسمومیت گیاهی در انسان محسوب می شود. بلع تصادفی برگ، گل و یا دانه های گیاه توسط کودکان، خوردن برگ و یا جوشانده آن برای خودکشی، استفاده از قسمتهای مختلف گیاه به عنوان گیاه دارویی از جمله برای سقط جنین، مصرف عسلی که از گلهای گیاه به وسیله زنبور فراهم شده است،استنشاق
دود و بخار ناشی از سوختن شاخ و برگ خرزهره، خوردن گوشتی که با استفاده از ترکه های این گیاه به جای سیخ کباب شده است، خوردن
سوپی که با ترکه های خرزهره به هم زده شده است و یا خوردن حشراتی که قبلاً از خرزهره تغذیه کرده اند از مواردی می باشد که به مسمومیت در افراد و در مواردی به مرگ آنها منجر شده است.

درباره سید امین خسروی

من سید امین خسروی دانش آموخته مهندسی آبخیزداری از دانشگاه ارومیه هستم و این تارنما رو جهت فراهم آوردن مرجعی برای دانشجویان رشته های منابع طبیعی و محیط زیست و کشاورزی با تاکید بر رشته های مرتع و آبخیزداری و جنگلداری برپاکردم. خوشحال میشم با ارائه نظراتتون و لینک ادرس ما در وبلاگ وسایتتون و ارسال پاورپوینت و تحقیقات کلاسیتون به ایمیل ما ،مارو در هر چه بهتر شدن سایت یاری کنید. ادرس ایمیل سایت: aminkhosravi1471@gmail.com

پاسخ بدهید

ایمیلتان منتشر نمیشودفیلدهای الزامی علامت دار شده اند *

*

کد امنیتی مقابل را وارد نمایید * Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.

رفتن به بالا